انتظار

گفتمش بی تو چه باید کرد؟            عکس رخساره ی ماهش را داد

 گفتمش همدم شب هایم کو؟             تاری از زلف سیاهش را داد

 وقت رفتن همه را می بوسید           به من از دور نگاهش را داد

 یادگاری به همه داد و                  به من انتظار سر راهش را داد

وقتى دلت تنگ شد

هر وقت چشمت تر شد

وقتى دیگه نبود کسى

امید و یا همنفسى

بدون که هست اینجا کسى

که تو براش همه کسى

ديدم كه تو دريايي و من رود شدم در وسعت چشمان تو محدود شدم آن روز كه در آتش عشق افتادم سر سبز تر از آتش نمرود شدم .

آیا خواب می بینم

لب دريا، سحر گاهان و باران،

هوا، رنگ غم چشم انتظاران،

نمي پيچد صداي گرم خورشيد،

نمي تابد چراغ چشم ياران !

..........................................................................................

گر چه با يادش، همه شب، تا سحر گاهان نيلي فام،

بيدارم؛

گاهگاهي نيز،

وقتي چشم بر هم مي گذارم،

خواب هاي روشني دارم،

عين هشياري !

آنچنان روشن كه من در خواب،

دم به دم با خويش مي گويم كه :

بيداري ست ، بيداري ست، بيداري !

***

اينك، اما در سحر گاهي، چنين از روشني سرشار،

پيش چشم اين همه بيدار،

آيا خواب مي بينم ؟

اين منم، همراه او ؟

بازو به بازو،

مست مست از عشق، از اميد ؟

روي راهي تار و پودش نور،

از اين سوي دريا، رفته تا دروازه خورشيد ؟

***

اي زمان، اي آسمان، اي كوه، اي دريا !

خواب يا بيدار،

جاوداني باد اين رؤياي رنگينم !

هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته میشود، در دیگری باز میشود ولی ما اغلب چنان به در بسته چشم میدوزیم  که درهای باز را نمیبینیم!

ازم پرسيد: دوستم داري؟ گفتم آره...گفت چقدر؟ گفتم از اينجا تا خدا...اشك تو چشاش جمع شد و گفت: مگه الان نگفتي كه خدا از همه چيز به ما نزديك تره .

یه دوست خوب میگفت: آدما مثل کتابن تا وقتی تموم نشدن جذابن.پس سعی کن خودتو جلوی دیگران ورق نزنی تا زود تموم نشی.چون وقتی تموم بشی میرن سراغ یکی دیگه...!!

تصور كن اگر قرار بود هر كس به اندازه ی دانش خود حرف بزند چه سكوتی بر دنیا حاكم میشد ... ..... ناپلئون

انسان هیچ وقت بیشتر از آن موقع خود را گول نمی‌زند كه خیال می‌كند دیگران را فریب داده است

درباره درخت، بر اساس میوه‌اش قضاوت كنید، نه بر اساس برگهایش

خداوند به هر پرنده‌ای دانه‌ای می‌دهد، ولی آن را داخل لانه‌اش نمی‌اندازد

آنقدر شكست خوردن را تجربه كنید تا راه شكست دادن را بیاموزید

بهتر است دوباره سئوال كنی، تا اینكه یكبار راه را اشتباه بروی

كسی كه در آفتاب زحمت كشیده، حق دارد در سایه استراحت كند

اگر هرروز راهت را عوض كنی، هرگز به مقصد نخواهی رسید

در اندیشه آنچه كرده ای مباش، در اندیشه آنچه نكرده ای باش

هوس بازان کسي را که زيبا ميبينند دوست دارند اما عاشقان کسي را که دوست دارند زيبا مي ببنند

عاشق هرکس شدم او شد نصیب دیگری *دل به هرکس دادم او هم زد به قلبم خنجری* من
سخاوت دیده ام دل را به هرکس می دهم *شرم دارم پس بگیرم آنچه را بخشیده ام

باورم گشت

چه آسا ن می توان از یادها رفت

نیمه شب آواره و بی حس و حال                          

                           در سرم سوادی جامی بی زوال

                                                پرسه ای آغاز کردیم در خیال

                                                                                  دل به یاد آورد ایام وصال

از جدایی یک  دوسالی می گذشت

یک دو سال از عمر رفت و برنگشت

دل به یاد آورد اول بار را

                   خاطرات اولین دیدار را

                                              آن نظربازی آن اسرار را

                                                                           آن دو چشم مست  آهووار را

همچو رازی مبهم و سربسته بود

چون من از تکرار او هم خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او

                      همنشین و همزبان شد با من او

                                             خسته جان بودم که جان شد با من او

                                                                           ناتوان بودم توان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی

اینچنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر

              وای از آن عمری که با او شد به سر

                                           مست او بودم  زدنیا بی خبر

                                                              دم به دم این عشق می شد بیشتر

آمد و در خلوتم دمساز شد

گفتگوها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پابرجاست دل

                  گرگشایی چشم دل زیباست دل

                                                  گرتو زورق بان شوی دریاست دل

                                                                               بی تو شام بی فرداست دل

دل زعشق روی تو حیران شده

درپی عشق تو سرگردان شده

گفت در عشقت وفادارم ،بدان

                       من تورا بس دوست می دارم ،بدان

                                                شوق وصلت را به سر دارم ،بدان

                                                                       چون تویی مخمور خمارم ،بدان

با تو شادی می شود غم های من

با تو زیبا می شود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده

                        دل زجادوی رخت افسون شده

                                                  جز تو هر یادی به دل مدفون شده

                                                                             عالم از زیبائیت مدفون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش

طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود

                  بهر کس جز او در این دل جا نبود

                                                دیده جز بر روی او بینا نبود

                                                                      همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود

در نجابت در نکوهی طاق بود

روزگار اما وفا با ما نداشت

                   طاقت خوشبختی ما را نداشت

                                             پیش پای عشق ما سنگی گذاشت

                                                                       بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بود و بس

حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار ما را از جدایی غم نبود

                 در غمش مجنون عاشق کم نبود

                                           بر سر پیمان خود محکم نبود

                                                                        سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست

ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست

                   این خبر ناگاه پشتم را شکست

                                                 آن کبوتر عاقبت از بند رست

                                                                         رفت و با دلدار دگر عهد بست

بخت بد بین وصل او قسمت نشد

این گدا مشمول آن رحمت نشد

عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست

                       با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

                                                     آخر آتش زد دل دیوانه را

                                                                              سوخت بی پروا پر پروانه  را

عشق من از من گذشتی خوش گذر

بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون کن زسر

دیشب از کف رفت فردا را نگر

آخر این یکبار ازمن بشنو پند

بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود

                        عشق دیرین گسسته تار و پود

                                                     گرچه آب رفته باز آید به رود

                                                                          ماهی بیچاره اما مرده بود!!

@،@پایان@،@

سلام

باز هم شروعی دیگر

نمی دانم دگر دل و دماغ نوشتن ندارم

چون وقتی سلاح سرد نوشتن چاره ساز نیست

چه باید گفت از این دنیای غمناک

دلیلش هم فراق است و هم دوری

می گفتند...

درد فراق از درد دندان بدتر است

حالا باورم گشت.

...

...

...

از همه گله دارم

نمی دونم از انتخابات بنویسم

یا از بیکاری....یا شاید هم شب زنده داری

از فراق آقا

از دوری معشوق....A&A

دیگر دنیا زره ای برایم ارزشی ندارد

یه هر کجایش که بنگری

0

0

0

همه می دانند بی خیال

اما این بار

با زبان دل آمدم نه عقل و منطق

یک نفر انگار به من نیاز دارد

یک زندگی می خواهد

می پرسم

می گوید نیاز

او شاید نمی داند

که یک امتحان است

او شاید نمی داند من با خدایم چه گفتم

نمی داند

نمی ترسد

و می خندد

این خیال هم می گذرد

مثل خواب های قبلی

حس می کنم آخرین امتحان است

حس می کنم آزادی

این بار آزادی می آید

توی غمگینیه بهانه هایم

غمگین مشو از من

و نگو که دروغ بافت

تو هنوز هیچ نمی دانی

این زندگیه من است

با اینکه تو فکر می کنی

این فقط نیاز توست

من احساس دارم

و یک دخترم

من کینه ندارم

من غم ندارم

من یک خدا دارم

و یک آسمان برای تمام شب هایم

تو هم داری

اما هنوز نمی دانی

یک روز حتما می فهمی

یک روز که آنقدر زندگی برایت سخت شد

یک روز که بی کسی رویایت را دزدید

یک روز از همان روزها

 یاد حرفهایم افتی

نمی خواهم پیشانی ات چروک شود

نمی خواهم غصه ها شانه هایت را بشکنند

من می خواهم که حرفهایم را باور کنی

امشب می رود

من انگار باز از وسط نصف می شوم

خدایا ...

شاپرک ، گلدان شکسته

بال و پر ، خیال گسسته

فاطمه

تنهایی ، توی گلویم گیر کرده

همین دیروز بود ...

بغض گرفته ام را شکستم

خدایا

من روز می شوم ، تنهایی شبم

من سکوت می کنم ، تنهایی نگاه می دوزد

فکر ، فکر

امشب ، دیشب ... هرشب

آرام می شوم ... ساکتِ ساکت

زیر بام آسمان

توی سفیدی ستارگان ؛

یکباره نگاه می پاشم

من کاش یک ستاره بودم ؛

تا صبح تماشایت می کردم

یک بهانه می خواهم ؛

یکی دو کلمه توی چشمانم جمع شده

خدایا گریه می خواهم ...

تا حرفهایم را بریزم روی بالشم

غصه ام بریزد لای موهایم

سنگین می شود

وقتی که می روم آنجا

دیگر سرد می شود جای

بوسه های مادرانه

نوازش های پدرانه

می سوزد چشمانم

من با اشک می نویسم ...

من نقش بازی می کنم

امروز یک کاغذ دست می گیرم و

آرام آرام قدم بر می دارم

شاید کسی فکر کند که من ...

یک سامسونیت برمی دارم و

 تیپ اسپورت می زنم ؛

با عجله راه می روم و

گوشی ام را سایلنت می کنم

شاید کسی فکر کند که من ...

یک جعبه ی اسباب بازی به دست می گیرم و

دو پاکت میوه و سبزی بغل می گیرم و

 مدام در فکر فرو می روم

شاید کسی فکر کند که من ...

یک سارافون قرمز می پوشم و

 شال و کیفم را ست می کنم و

 همانطور که اطراف را نظاره می کنم ؛

رزی را می بویم

شاید کسی فکر کند که من ...

من شخصیت می فروشم

بیایید اینجا

همین جا به شما یک دست لباس و

 وسایل به همراه طرز جدید راه رفتن و

 حرف زدن داده می شود

می توانید امتحان کنید

در این دنیای مسخره ؛

 به همین آسانی می توان اعتماد دزدی کرد .  

به نام خالق یکتا

بعضی وقتها انقد دلتنگ میشم که:

 نمیدونم دلم واسه کی و واسه چی تنگه ...

بعضی وقتها انقد دلم میگیره که:

 نمیدونم واسه چی و به کی گیره ...

بعضی وقتها انقد دلم تند تند میزنه که:

 نمیدونم واسه چی و به عشق کی میزنه...

بعضی وقتها دلم.....

 عجیبه نه!!!

تو هم مثل منی؟؟؟

نمیدونم...

 فقط میدونم که دل من شاهکار هنرمندی خداست  ! !

به چه مي خندي تو؟

 به مفهوم غم انگيز جدايي؟

 به چه چيز ؟

 به شکست دل من يا به پيروزي خويش ؟

 به چه مي خندي تو؟

 به نگاهم که چه مستانه تو را باور کرد؟

 يا به افسونگري چشمانت که مرا سوخت و خاکستر کرد؟

 به چه مي خندي تو؟

انتظار سخت است

  فراموش کردن هم سخت است 

 اما اینکه ندانی باید انتظار بکشی یا فراموش کنی

 از همه سخت تر است

من از خدا نمی گذرم اگه از تو بگذره

اگه تو رو ببخشه و آتیش به قلبت نزنه ....

به نام یگانه خالق هستی بخش

خیال نکن که بی خیال
از تو و روزگارتم
به فکرتم
به یادتم
زنده به انتظارتم
اینجوری که فکر میکنم
حس میکنم کنارتم...

  آ،آ

مرا مي بيني  و هر دم زيادت ميکني دردم

ترا ميبينم و ميلم زيادت ميشود هر دم

به سامانم نمي پرسي نميدانم چه سر داري

به درمانم نميکوشي نمي داني مگر دردم